Το να πεθάνεις σημαίνει να γεννηθείς

«Το να πεθάνεις σημαίνει να γεννηθείς, με τον θάνατο έρχεται η ελευθερία» Master Choa Kok Sui

Ο θάνατος σύμφωνα με τις εσωτερικές διδασκαλίες δεν εκλαμβάνεται ως το τέλος, αλλά ως μια αρχή ‘ένας τρόπος να γεννηθείς στην αιώνια ζωή’ όπως περιγράφει ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης.

Βασικά οι αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν ότι η ανθρώπινη ζωή είναι κάτι περισσότερο από μια φυσική ύπαρξη και απεικονίζουν τον άνθρωπο ως ψυχή με διάφορα οχήματα η οποία τον κάνει ικανό να συνυπάρχει ταυτόχρονα σε φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό επίπεδα. Ο θάνατος σε αυτή την περίπτωση βασικά δεν είναι κάτι παραπάνω από απλά η αλλαγή του φυσικού οχήματος  και η ανάδειξη της φυσικής ύπαρξης, η οποία πιστεύεται ότι προκαλεί την πρόοδο χωρίς την οποία δε θα υπάρξει στασιμότητα.

Ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά τον θάνατο είναι ότι τίποτα δεν θα αλλάξει για ένα άτομο μετά τον θάνατο, ‘παραμένει μετά τον θάνατο ακριβώς ό,τι ήταν πριν, εκτός του ότι δεν έχει πια ένα φυσικό σώμα. Έχει την ίδια νόηση, ιδιοσυγκρασία, τις ίδιες αρετές και ελαττώματα‘, Άρθουρ Πάουελ.

Αυτό επίσης συμπεριλαμβάνει και τους Καρμικούς παράγοντες. Ο θάνατος του φυσικού σώματος πραγματικά δεν αποβάλλει αυτά που δημιουργεί η ψυχή, η ψυχή θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες των έργων της και θα μάθει τα απαραίτητα μαθήματα. Έτσι αποφαίνεται γιατί η αυτοκτονία από την πλευρά των αρχαίων πολιτισμών δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό καθώς απλά «μεταφέρει» τις Καρμικές συνέπειες και με τον θάνατο τα δεινά δεν θα εξαφανιστούν.

Ο θάνατος είναι επιπροσθέτως μια ευκαιρία στα μάτια των πνευματικών αναζητητών καθώς είναι μια καταπληκτική ευκαιρία να ενωθεί με το Φώς εάν το άτομο είναι προετοιμασμένο. Για τον λόγο αυτό, συγκεκριμένοι διαλογισμοί είναι σχεδιασμένοι να κάνουν αυτό δυνατό, όπως ο «Διαλογισμός στην ψυχή» ή αλλιώς όπως είναι γνωστός ο «Διαλογισμός στο Μπλε Μαργαριτάρι», ο οποίος εισήχθη από τον  Master Choa Kok Sui. Πιστεύεται ότι η τακτική πρακτική αυτού του διαλογισμού καθαρίζει και προετοιμάζει το άτομο για τον Εσωτερικό Κόσμο. Συνεπώς, θα πρέπει να γίνεται τακτικά κατά τη διάρκεια των εβδομάδων πριν τον θάνατο. Επίσης είναι συνετό να μην ενοχλείται ο μελλοθάνατος με κανέναν τρόπο γιατί αλλιώς ο μελλοθάνατος θα χάσει το Φώς. Η διατήρηση της ηρεμίας είναι συνεπώς εξαιρετικά σημαντική.

«Όταν το σώμα πεθαίνει, η ψυχή γίνεται ένα σώμα φωτός. Εστιάζοντας στο Μπλέ Μαργαριτάρι την ώρα του θανάτου, ένα άτομο μπορεί να ενωθεί με το φώς όταν αυτό κατέλθει.»

Master Choa Kok Sui